هورمون درمانی برای سرطان پستان

هورمون‌درمانی یکی از روش‌های درمانی مهم برای سرطان پستان است که در درمان سرطان‌های حساس به هورمون استفاده می‌شود. این درمان با هدف جلوگیری از رشد سلول‌های سرطانی که به هورمون‌های خاصی مانند استروژن یا پروژسترون حساس هستند، انجام می‌شود. هورمون درمانی می‌تواند به کاهش اندازه تومور، جلوگیری از بازگشت سرطان یا کنترل رشد آن در مراحل متاستاتیک کمک کند.

 

 


 

دلایل انجام هورمون درمانی برای سرطان پستان

هورمون‌درمانی برای درمان سرطان پستانی استفاده می‌شود که به هورمون‌ها حساس است. سرطان‌های پستانی حساس به هورمون از هورمون‌های استروژن یا پروژسترون برای رشد و توسعه خود استفاده می‌کنند. این نوع سرطان‌ها به طور معمول به دو دسته تقسیم می‌شوند:

  • استروژن گیرنده مثبت (ER مثبت): سرطان پستانی که به استروژن حساس است.
  • پروژسترون گیرنده مثبت (PR مثبت): سرطان پستانی که به پروژسترون حساس است.

اگر سرطان شما گیرنده‌هایی برای استروژن یا پروژسترون داشته باشد، هورمون درمانی می‌تواند کمک کند تا خطر بازگشت سرطان کاهش یابد یا تومورهای بزرگتر کوچک شوند.

هورمون درمانی معمولاً بعد از جراحی برای کاهش خطر بازگشت سرطان استفاده می‌شود. همچنین، در برخی موارد ممکن است برای کوچک کردن تومور قبل از جراحی استفاده شود، به‌ویژه اگر سرطان به دیگر بخش‌های بدن گسترش یافته باشد.

 


 

خطرات هورمون درمانی برای سرطان پستان

هورمون‌درمانی می‌تواند عوارض جانبی مختلفی ایجاد کند، که بستگی به نوع داروی مصرفی دارد. برخی از عوارض جانبی رایج عبارتند از:

تاموکسیفن:

  • گرگرفتگی
  • تعریق شبانه
  • ترشح واژنی
  • قاعدگی نامنظم در زنان پیش از یائسگی
  • خستگی

مهارکننده‌های آروماتاز:

  • درد مفاصل و عضلات
  • گرگرفتگی
  • تعریق شبانه
  • خشکی یا تحریک واژن
  • خستگی
  • ناتوانی جنسی در مردان

عوارض جانبی جدی‌تر:

  • تاموکسیفن: لخته‌های خونی، آب مروارید، سرطان رحم، سکته
  • مهارکننده‌های آروماتاز: بیماری‌های قلبی، پوکی استخوان

 

 


 

انواع هورمون درمانی

چندین نوع هورمون‌درمانی برای سرطان پستان وجود دارد که به شرح زیر هستند:

  1. داروهایی که از چسبیدن هورمون‌ها به سلول‌های سرطانی جلوگیری می‌کنند:
    • تاموکسیفن: تاموکسیفن معمولاً به صورت روزانه به‌صورت قرص مصرف می‌شود و برای کاهش خطر بازگشت سرطان پستان در مراحل اولیه استفاده می‌شود.
    • توره‌میفین (Fareston): این دارو برای درمان سرطان پستانی که به دیگر نقاط بدن گسترش یافته است استفاده می‌شود.
    • فولوسسترنت (Faslodex): این دارو به‌صورت تزریق ماهانه برای درمان سرطان‌های پستانی که به نقاط دیگر بدن گسترش یافته‌اند، تجویز می‌شود.
  2. داروهایی که تولید استروژن را متوقف می‌کنند:
    • مهارکننده‌های آروماتاز: این داروها تولید استروژن را کاهش می‌دهند و برای پیشگیری از رشد سلول‌های سرطانی پستانی که به هورمون‌ها حساس هستند، استفاده می‌شوند. این داروها شامل آنستروزول (Arimidex)، اکسمستان (Aromasin) و لتروزول (Femara) هستند.

 


 

نتایج درمان

هورمون درمانی پس از جراحی، شیمی درمانی یا پرتودرمانی می‌تواند خطر بازگشت سرطان پستان در افرادی که سرطان پستان هورمون حساس در مراحل اولیه دارند را کاهش دهد. همچنین، می‌تواند به طور مؤثر رشد و پیشرفت سرطان پستان متاستاتیک را در افرادی که سرطان‌های هورمون حساس دارند، کاهش دهد.

ملاقات‌های منظم با پزشک متخصص سرطان برای پیگیری وضعیت شما و بررسی عوارض جانبی، ضروری است. پزشک شما ممکن است آزمایش‌های مختلفی انجام دهد تا ببیند که درمان چگونه پاسخ داده و بر اساس نتایج درمان شما را تنظیم کند.

 


نتیجه‌گیری

هورمون درمانی یکی از روش‌های مهم در درمان سرطان پستان است که به ویژه برای سرطان‌های حساس به هورمون موثر واقع می‌شود. این درمان می‌تواند به کاهش خطر بازگشت سرطان، کوچک کردن تومورها قبل از جراحی و کنترل پیشرفت آن کمک کند. تصمیم‌گیری در مورد استفاده از هورمون درمانی باید با مشورت پزشک و تیم درمانی انجام شود تا بهترین گزینه درمانی بر اساس شرایط شما انتخاب گردد.

 

منبع:

mayoclinic