هیدرونفروز چیست؟ | علل، علائم، تشخیص و درمان تورم کلیه

تازه‌ترین مطالب

پربازدیدترین‌ها

هیدرونفروز یا Hydronephrosis به تورم یک یا هر دو کلیه در اثر تجمع ادرار گفته می‌شود. این وضعیت معمولاً بیماری مستقل نیست، بلکه نشانه‌ای از وجود اختلالی در مسیر خروج ادرار است. انسداد حالب، سنگ کلیه، عفونت ادراری، بزرگ شدن پروستات یا برگشت ادرار می‌تواند باعث ایجاد هیدرونفروز شود. تشخیص و درمان به‌موقع اهمیت دارد، زیرا انسداد طولانی‌مدت ممکن است به عملکرد کلیه آسیب برساند.


هیدرونفروز چیست و چگونه ایجاد می‌شود؟

ادرار پس از تولید در کلیه، از طریق لوله‌هایی به نام حالب (Ureter) به مثانه منتقل می‌شود و سپس از بدن خارج می‌گردد. اگر در هر بخش از این مسیر انسداد یا اختلالی ایجاد شود، ادرار به سمت کلیه بازمی‌گردد و باعث گشاد شدن مجاری ادراری و تورم کلیه می‌شود.

هیدرونفروز ممکن است در یک کلیه یا هر دو کلیه ایجاد شود. شدت آن نیز از خفیف تا شدید متغیر است و بر اساس علت، مدت انسداد و وضعیت عملکرد کلیه تعیین می‌شود.


علل و عوامل خطر هیدرونفروز

مهم‌ترین علت هیدرونفروز، انسداد مسیر ادرار است. عوامل شایع عبارت‌اند از:

  • سنگ کلیه یا سنگ حالب
  • عفونت‌های ادراری
  • تنگی یا آسیب حالب پس از جراحی یا ضربه
  • بزرگ شدن خوش‌خیم پروستات در مردان
  • تومورها یا سرطان‌های مجاری ادراری و اندام‌های اطراف
  • برگشت ادرار از مثانه به سمت کلیه، به‌ویژه در کودکان
  • اختلالات مادرزادی دستگاه ادراری
  • بارداری و فشار رحم بزرگ‌شده بر مسیر ادرار
  • اختلالات عصبی یا عضلانی مثانه و احتباس ادرار

در برخی نوزادان و کودکان، هیدرونفروز پیش از تولد و در سونوگرافی دوران بارداری شناسایی می‌شود.


علائم هیدرونفروز

هیدرونفروز خفیف ممکن است هیچ علامتی ایجاد نکند و به‌طور اتفاقی در سونوگرافی یا تصویربرداری مشخص شود. در صورت بروز علائم، موارد زیر شایع‌تر هستند:

  • درد پهلو، کمر یا قسمت پایین شکم
  • درد شدید و ناگهانی در صورت وجود سنگ کلیه
  • تکرر، فوریت یا درد هنگام ادرار کردن
  • دشواری در شروع ادرار یا تخلیه کامل مثانه
  • ادرار کدر یا خونی
  • تهوع و استفراغ
  • تب، لرز و احساس بیماری در صورت وجود عفونت
  • کاهش یا افزایش غیرطبیعی حجم ادرار

تب همراه با درد پهلو، استفراغ یا کاهش واضح ادرار می‌تواند نشانه انسداد همراه با عفونت باشد و نیاز به ارزیابی سریع پزشکی دارد.


آزمایش‌ها و روش‌های تشخیص هیدرونفروز

پزشک ابتدا درباره علائم، سابقه سنگ کلیه، عفونت‌های ادراری، جراحی و بیماری‌های زمینه‌ای سؤال می‌کند. سپس ممکن است آزمایش‌ها و تصویربرداری‌های زیر درخواست شوند:

آزمایش ادرار و کشت ادرار

آزمایش کامل ادرار (Urinalysis) برای بررسی خون، گلبول سفید، پروتئین و نشانه‌های عفونت انجام می‌شود. وجود گلبول سفید یا نیتریت می‌تواند احتمال عفونت ادراری را مطرح کند، اما نتیجه باید در کنار علائم و نظر پزشک تفسیر شود.

کشت ادرار (Urine Culture) برای شناسایی نوع باکتری و انتخاب آنتی‌بیوتیک مناسب کاربرد دارد.

آزمایش‌های خون

آزمایش کراتینین (Creatinine)، اوره خون (BUN) و نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) برای ارزیابی عملکرد کلیه استفاده می‌شوند. افزایش کراتینین یا BUN و کاهش eGFR می‌تواند نشان‌دهنده کاهش عملکرد کلیه باشد، اما این نتایج به‌تنهایی علت هیدرونفروز یا شدت انسداد را مشخص نمی‌کنند. گاهی CBC نیز برای بررسی شواهد عفونت یا التهاب درخواست می‌شود.

تصویربرداری

سونوگرافی کلیه و مجاری ادراری (Renal and Urinary Tract Ultrasound) معمولاً اولین روش تصویربرداری است. این آزمایش بدون اشعه انجام می‌شود و می‌تواند تورم کلیه، گشادی سیستم جمع‌کننده ادرار و گاهی سنگ یا انسداد را نشان دهد.

در موارد لازم، پزشک از سی‌تی‌اسکن (CT Scan)، MRI یا اسکن هسته‌ای کلیه مانند MAG3 Renal Scan برای بررسی دقیق‌تر محل انسداد و عملکرد کلیه استفاده می‌کند.


درمان و پیشگیری از هیدرونفروز

درمان به علت و شدت هیدرونفروز بستگی دارد. رفع سنگ، درمان عفونت، قرار دادن کاتتر یا استنت برای تخلیه ادرار و گاهی جراحی از گزینه‌های درمانی هستند. مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک یا داروهای مسکن می‌تواند تشخیص را به تأخیر بیندازد.

برای کاهش خطر برخی علل، مصرف مایعات کافی متناسب با شرایط بدن، درمان به‌موقع عفونت ادراری، رعایت توصیه‌های پیشگیری از سنگ کلیه و مراجعه منظم افراد مبتلا به بیماری‌های ادراری اهمیت دارد. افراد مبتلا به بیماری کلیه یا نارسایی قلبی باید میزان مصرف مایعات را با نظر پزشک تعیین کنند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

درد شدید پهلو، تب و لرز، خون واضح در ادرار، استفراغ مداوم، ناتوانی در ادرار کردن یا کاهش شدید حجم ادرار، نیازمند مراجعه فوری به پزشک یا اورژانس است. در بارداری و کودکان نیز هرگونه اختلال ادراری باید جدی گرفته شود.


سوالات متداول

آیا هیدرونفروز خطرناک است؟

هیدرونفروز خفیف و کوتاه‌مدت همیشه خطرناک نیست، اما اگر انسداد درمان نشود، ممکن است به آسیب کلیه یا کاهش عملکرد آن منجر شود.

آیا هیدرونفروز خودبه‌خود درمان می‌شود؟

اگر علت موقتی و خفیف باشد، ممکن است برطرف شود؛ بااین‌حال، درمان باید بر اساس علت اصلی و نظر پزشک انجام شود.

آیا هیدرونفروز همان سنگ کلیه است؟

خیر. سنگ کلیه یکی از علل هیدرونفروز است. هیدرونفروز به تورم کلیه در اثر اختلال در جریان خروج ادرار گفته می‌شود.


جمع‌بندی

هیدرونفروز به تورم یک یا هر دو کلیه در اثر تجمع ادرار گفته می‌شود و معمولاً نتیجه انسداد، سنگ، عفونت یا برگشت ادرار است. سونوگرافی، آزمایش ادرار، کشت ادرار، کراتینین، BUN و eGFR در بررسی آن نقش دارند. تشخیص علت و درمان به‌موقع، به‌ویژه در صورت وجود تب، درد شدید یا کاهش ادرار، برای محافظت از عملکرد کلیه ضروری است.

توجه: اطلاعات این مقاله صرفاً برای افزایش آگاهی عمومی است و جایگزین تشخیص، مشاوره یا درمان توسط پزشک نیست. از مصرف خودسرانه دارو، تفسیر خودسرانه نتایج آزمایش یا قطع و شروع درمان بدون نظر پزشک خودداری کنید.

منابع

    1. Mayo Clinic, Hydronephrosis: Symptoms and causes

 

    1. NHS, Hydronephrosis

 

No.109

05/05