تست‌های خون جدید و نشانگرهای زیستی قلب (Biomarkers)
در سال‌های اخیر، پیشرفت‌های بیوشیمیایی منجر به معرفی تست‌های خون دقیقی شده است که استرس وارد بر بافت قلب را ردیابی می‌کنند:
- آزمایش پپتیدهای ناتریورتیک (BNP و NT-proBNP): این هورمون‌ها زمانی که دیواره‌های قلب تحت فشار یا کشش ناشی از تجمع خون و نارسایی پمپاژ قرار گیرند، وارد جریان خون می‌شوند. بالا رفتن سطح این فاکتورها یکی از اصلی‌ترین معیارهای تشخیصی و پیش‌آگهی برای نارسایی قلبی است.
- آزمایش تروپونین با حساسیت بالا (High-Sensitivity Troponin / hs-cTn): تروپونین پروتئینی است که با آسیب سلول‌های ماهیچه قلب آزاد می‌شود. سنجش نوع حساس آن حتی آسیب‌های بسیار جزئی و مزمن سلولی را که به نارسایی قلبی منتهی می‌شوند، ردیابی می‌کند.
- نشانگرهای نوین فیبروز و التهاب: تست‌هایی مانند گالکتین-۳ (Galectin-3) و ST2 سطح التهاب و ایجاد بافت اسکار (فیبروز) در عضله قلب را سنجیده و به پیش‌بینی احتمال بستری شدن یا وخامت حال بیمار کمک می‌کنند.
این آزمایش‌ها معمولاً از یک نمونه خون ساده و وریدی به دست می‌آیند و نیازی به آمادگی خاص یا ناشتایی طولانی ندارند، مگر اینکه هم‌زمان با سایر آزمایش‌های بیوشیمیایی مانند پروفایل چربی یا قند خون درخواست شوند.
